Kendi dünyasında yaşayan zararsız bi insanım, kimine göre sakin kimine göre çılgınım, bazen mutluluktan ağlar bazense acının doruklarında donar kalırım... Zıtlıkların bedenimde can bulması belki de bana çekici gelen, beni ben haline getiren... |
Yazı yazmak nedense rahatlatır beni, kendi iç sesimin dışa vurumu gibi. Ama kafana eseni yazmalısın, düşünmeden, kalıplara aldırmaksızın. Sadece yazmalısın. Zaten kurallara boğulmuş bir hayat yok mu ki çevremizde? Sınırlar hep var olmadı mı? En iyisi sen yarat kendi sonsuzluklar ülkeni. Yaz, çiz, dans et, ama hür ol hayallerinde. noktadan sonra küçük harfle başla cümleye, tuvaline rastgele şekiller çiz, sanatını, özgürlüğünü istediğin gibi ilan et…….. -s.- Ne kadar güzel insanın tereddütlerin, iç sancılarının sona ermesi. Hiç beklemediğin bir anda hayatına yön verecek bir rehberin karşında belirivermesi. Sana gözünü sıkı sıkı kapadığın bir gerçeğe cesurca bakabilmeyi öğretmesi… Sanki her an içimde hissettiğim garip his bu şekilde yok olmayı beklermiş gibi… Belki de beni yönlendirmek istediği bu yolu seçmedim. Kendim istediğimi anladım, hislerimle hareket ettim. Belki de kafamda yarattığım parlak halüsilasyonlardı hepsi. Ne fark eder ki! Ben kendi yolumu çizebildim ya sonunda! Sonunda karar verebildim… Zorluklara, ileride yaşayacağım tüm pişmanlıklara rağmen! Ya sizinle ya da size rağmen… Hadi bakalım. kasvet.bu aralar havam sağanak yağışlı. ne zaman güneş açıyor ne zaman etrafı kara bulutlar kaplıyor bilemiyorum. güneş kendini her gösterdiğinde pencerenin sapına ilişiyor ellerim. açıldığında pencerem kaçıyor güneş benden. soğuk hava giriyor içime. kapatıyorum. güneş tekrar gösteriyor bana kendini. dayanamıyorum. yine aynı saflıkla inanıyorum ona. kendimi inandırıyorum iyi niyetli olduğuna. bu sefer açılmasıyla pencerenin sert sert damlalar iniyor savruluyor bir hışımla kalbime. bir fırtına çıkıyor sanki. bir yandan rüzgar uğuldamaya başlıyor dertli dertli. kapatmıyorum penceremi bu sefer. bir oluyorum bende. çığlık atıyorum. kusuyorum nefretimi hıncımı hırsımı. bana zarar veren her şeyden kurtuluyorum o an. bomboşum. tertemizim artık. dertlerimden sıyrılmışım. ve izin veriyorum hava akımına tekrar. yavaşça yol alıyor elektrik yüklenmiş yüreğiyle. gidiyor başka pencerelere. -Simge Demir-
fools-of-damnation asked:Tabii ki de iki resim arasında 7 fark yok dostum:)) Ben çektim,ben çektim;)
heheheh (: o zaman buradan bir kez daha size teşekkürlerimi sunarım efendim ;) Clients From Hell: Client: “I just want you to know that we here at the company really... →
NEDİR ÇARESİZLİK? ELİNDE OLAN ONCA FIRSATI DEĞERLENDİREMEMEK Mİ? YOKSA KENDİ İMKANLARINI YARATACAK GÜÇTE OLAMAMAK MI? NE KADAR İSTESEN DE BİR ŞEYİ, OTURUP BİR YERDEN BAŞLAYAMAMAK MI? SON KAĞIDI KOYDUĞUNDA İSKAMBİLDEN KALENİN HER DEFASINDA YENİ BİR RÜZGAR ÇIKMASI MI? KARANLIK BİR ZİNDANDA HAYALLERİNDEN UZAKTA YAŞAMAK MI? ALTIN KAFESTE YAŞAMASINA RAĞMEN BÜLBÜLÜN EVİNİN ÖZLEMİNİ ÇEKMESİ MİDİR HALA? KÖLE GİBİ ÇALIŞMAK MIDIR KARIN TOKLUĞUNA? METROPOL HAYATINDA ZAMANIN HIZINA ERİŞEMEYİP GİTGİDE ERİMEK Mİ? BAĞIRMAK İSTEYİP BAĞIRAMAMAK, HAYKIRARAK AĞLAYAMAMAK MIDIR? ETRAFINDAKİ HERKESİN DERTLERİNİ DIŞA VURDUĞU ACI ÇIĞLIKLARLA BİRLİKTE YAŞAMAK ZORUNDA BIRAKILMAK MI? KİM BELİRLEYEBİLİR Kİ ÇARESİZLİĞİN STANDARTLARINI? KİM ANLAYABİLİR Kİ BİR DİĞERİNİ KOŞULSUZCA? KİMİN DERDİ DİĞERİNDEN DAHA AZ ÖNEMLİDİR? ÖYLEYSE NEDEN ÇARESİZLİĞİMİZ KISAR VİCDANIMIZIN SESİNİ? KİM KİMDEN DAHA AZ ÇARESİZ DEĞİLDİR Kİ? -Simge Demir-
|
